门里门外 (1)(1 / 2)

</div>

<div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'><h1>门里门外 (1)</h1>

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>严雨lou点开了邵yang的微信,手指悬在输入框上方,犹豫了大概十秒钟。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“你在干嘛?”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>打完之后她盯着看了几秒,觉得太突兀了。不对,重新打。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“起了吗?”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>太亲昵了。好像她很关心他几点起床一样。不行,重新打。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“你——”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“你”什么?“你在家吗”?“你在忙吗”?“你要不要饼”?

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>她shenxi一口气,再次全bu删掉,只留下最不给自己留退路的一句话:

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“你在家吗?”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>消息发chu去之后,她把手机屏幕朝下扣在台面上,双手撑着台面边缘。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>她等了大概十秒钟。然后她忍不住了,把手机翻过来。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>屏幕上显示:对方正在输入中……

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>那行字在tiao动。输入中,停一下,又输入中,又停一下。反反复复,像是在打一段很长的话,打了一半删掉,重新打,又删掉。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>严雨lou看着那个“对方正在输入中”亮了又灭,灭了又亮,整整一分钟。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>然后它来了。邵yang回复了一个“在”。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>他用一分钟打了一个字。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>他之前在打什么?他在犹豫什么?他删掉了什么?

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>严雨lou没有时间想这些了。既然邵yang醒着发朋友圈,也回复了他在家,那她就不能再退缩了。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>她抓起台面上那袋饼,在玄关tao了一件薄外tao,走向楼梯间。

-->>(本章未完,请点击下一页继续阅读)