起因(二)陈贤视角(2 / 2)

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>陈贤不在的这一周,她又是仿照大帅字迹又是伪装下达命令,维持大帅还在府上的假象不chu纰漏。有些jing1力透支了。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>今早得知陈贤已平安抵达,方卸力敢休息。无意识嘤咛一声,继续窝在被窝里偷懒。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>迷迷糊糊间,床陷下去了一角。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>白梅知dao谁回来了,但还是不睁开yan睛装睡。于是听到一声轻笑,“小坏dan。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>陈贤端着刚煲好的pidan瘦rou粥,“先吃点。他们说你熬了一夜还没吃东西。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>白梅拿大帅没办法,只能乖乖起shen,“好吧好吧。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“啊,张嘴。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“当我小孩呢?”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“对啊,不知dao吃饭的小孩。”。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“烦啦~”嘴上这么说着,还是乖乖张嘴吃下对方chui凉的粥。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“真听话。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>陈贤满足地继续喂食,“我不在,那帮人没有为难你吧?”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“大帅是要向我打听李家又zuo了什么你不知dao的坏事?”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“不是对我,是对你。”陈贤笑着纠正,只是语气染上了几分冰冷。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“还好。他们吃不到我的豆腐。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“哈,果然。我的小梅hua可真受huan迎,谁想摘一朵。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“大帅要怎么样呢?”白梅狡黠地眨yan睛。

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“大帅我脾气不好,手贱摘hua,罚剁手。”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'>“大帅好凶哦~”

</div><div><p style='text-indent:2em padding:0px margin:0px'></div>

</div>